Fırtına Vadisi:  Kaçkar Dağı 3932 m yükseklikte ve dört bin metrelere düşen yağmur damlalarının yaklaşık 40 km sonra denizle bütünleşmesi nedeniyle dünyanın en hızlı akan nehirleri arasında yer alıyor.

            Flora ve faunanın zenginliği, yeşille mavinin her tonu  ve dünyada koruma altına alınan ilk 200 vadi içinde yer alması son yıllarda Fırtına Vadisini ilgi odağı haline getirmiştir.

2004 Yılında Fırtına Vadisinde yapılan Türkiye Rafting Şampiyonası nedeniyle bölgenin rafting sporu için cazibe merkezine dönüştürmüştür.  Özellikle bölgede rafting yapan yabancılar Fırtına daki heyecanı adrenalini tarif etmekte zorlandıklarını ifade etmektedirler. Türkiye’nin Çoruh’tan sonraki en iyi ikinci parkur seçilmesi ise; önümüzdeki yıllarda Fırtına Vadisinin akarsu sporlarında çok önemli merkez olacağının göstergesidir.

            Fırtına Vadisinde her dönem rafting yapılabilir. Rafting için en uygun zaman Mayıs-Haziran ve Temmuz aylarıdır.  Ağustos aylarında karların erimesi ile suda ciddi düşüş olmaktadır. Ancak yörenin sürekli yağış alması nedeniyle yılın her ayında  rafting yapılabilir.

RAFTING PARKURU

Bölgede rafting için üç ayrı parkur bulunmaktadır:

1)  Çamlıhemşin – Ardeşen  Parkuru. Bu Parkurda tehlikeli iki adet rapit bulunmakta ve raftçıların bu bölgelerden geçişleri önerilmemektedir. Parkur uzunluğu 20 km.

2)  Dikkaya- Timisfat Köprüsü: Rafting Şampiyonasında nehir inişinin yapıldığı yer. Zorluk derecesi yüksek olan bu bölgede çeşitli rapitler rafçıların ilgisini çekmektedir. 5 km uzunluğu olan parkurda profesyonellerin tercih etmekteler. Suların düşük olduğu dönemlerde acemi raftingçiler de rafting yapabilirler.

3)  Pelegivat Köprüsü – Fırtına Köprüsü: Bu parkurun uzunluğu 6 km  olup hiç rafting yapmayan insanların kullanabilecekleri bir parkur. (Profesyonel rehber eşliğinde)

RAFTING

Akarsu, yatağı içinden geçerken çeşitli doğal engelleri geçmek zorundadır. Bu engeller büyüklü, küçüklü kaya parçaları bazen de ağaç gövdeleridir. Su kimi zaman da yüksekçe yerlerden dökülerek yoluna devam eder. Suyun yolunu kesen bu engeller genel akışın hızını ve yönünü etkiler, suda türbülanslar, dalgalar ve akışta ani süratlenmeler oluşturur. Akarsu sporlarında, bu tür beyaz ve köpüklü görüntüler sergileyen bölgelere "Rapid" (Şarlak) adı verilir. Akarsulardaki rapid ve çağlayan gibi engeller, zorluk derecelerine göre uluslararası standartlarda sınıflandırılır.
Klas1: Çok basit akıntı. Suda hiçbir çalkalanma yoktur, son derece sakin bir biçimde, köpüklenme yapmadan akar.
Klas2: Basit rapidler. Akıntı azdır. Suyun akışı ve küçük engeller hafif dalgalanmalar oluşturur. Bunlar hiç bir tehlikesi olmayan basit geçişlerdir.
Klas3: Orta zorlukta rapidler. Nehir buralarda, yüksek sayılabilecek dalgalar oluşturur. Dalga boyu bir metreye varır. Rapidin arkası durgun ve görüş alanı içindedir.
Klas4: Zor rapidler. Rapidin başlangıcından bitişini görmek her zaman mümkün olmaz. Akıntı, oldukça büyük ve karışık dalgalar oluşturur. Su altı ve su üstü engelleri bulunur. Emniyet için kıyıda kurtarma ipiyle ekibin olması gerekir.
Klas5: Çok zor rapidler. Su bazen çavlanlar bazen de çok büyük dalgalar oluşturur. Dalga boyu 5 metreye varabilir. Her taraf bembeyaz köpük içindedir. Dar geçişler olabilir. Bu bölgelerden geçiş için çok deneyimli olmak, zor durumlarda neler yapılacağını iyi bilmek gerekir. Emniyet sistemi kurmadan bu sulara girmek son derece risklidir.
Klas6: Geçilemeyecek kadar zor rapidler. Nehir buralarda ya metrelerce yukarıdan dökülür. Ya da art arda bir dolu engele rastlayarak çok türbülanslı ve dalgalı bir bölge oluşturur. 

Rafting, Raft adı verilen botlarla yapılır.
Bu botlar, Amerika'da, önceleri (1900'ların başında) akarsularda güvenli olarak yük taşımakta kullanılıyormuş. Raft, her türlü akarsuda hareket edebilecek yapısı ve yapıldığı sağlam malzeme nedeniyle akarsu taşımacılığında tercih ediliyor. II.Dünya savaşı sırasında çıkartma amaçlı olarak kullanılan botlar diğer ülkelerin de dikkatini çekiyor ve yaygın olarak kullanılmaya başlanıyor. Spor amaçlı kullanım da yine Amerika'da başlıyor. Keşif amaçlı akarsu yolculukları ve çeşitli etkinlikler yapmak üzere kurulan bir kulüp 1973 yılında "Sobek Expedition" adını alarak dünyanın çeşitli ülkelerinde keşifler yapmaya başlıyor. Çoruh'u da 1982'de ilk bu ekip geçiyor.

Dünyada iki tip raft kullanılıyor. Birincisi daha çok Amerika'da, büyük nehirlerde yük taşıma amacıyla kullanılanlar. Bu botlar bir kişi tarafından yönlendirilebiliyor. Kullanım prensibi kürekli bir sandalla aynı. Bot, kenarlarına bağlı üçer metrelik küreklerle istenildiği gibi yönlendirilebiliyor. Bunlarla iki tona kadar yük taşımak mümkün. Son yıllarda bu botlarda yolcu taşımacılığında, daha çok da turizm alanında kullanılmaya başlandı. Bu türde, botta bulunan yolcular hiçbir şeye karışmaz. Yönetim tamamen kürekleri kullanan rehberdedir. İkincisinde ise botta bulunan herkes kürek çeker. Sabit bir kürek yeri yoktur ve kürekçiler botun kenarlarına oturarak kürek çekerler. Bunlarda rehber arkadadır. Diğer kürekçileri komutlarla yönlendirerek botu idare eder. Türkiye'de de bu sistem kullanılmaktadır. Rafting deneyimli rehberlerin idaresinde yapıldığında son derece kolay ve güvenli bir doğa sporudur. Klas 4 veya 5 zorluğunda bir nehri kano veya kayak gibi araçlarla geçmek için yıllar sürecek bir eğitime gereksinim duyulurken, raftingle deneyimli rehberler yönetiminde, bir kaç saatlik birifing ve ufak bir acil kurtarma provası sonrasında sağlıklı herkes geçebilir.

Türkiye'de rafting yapılan belli başlı noktalar:
Fırtına, İkizdere, Köprüçay , Dalaman, Alara, Dim Çayı, Çoruh, Düzce Melen, Eşen, Manavgat, Zamantı,  Barhal.

Rafting idareci ve teknik kurul üyeleri:

Erdoğan BUCAN  (As Bşk)

Hamza DERECI  -   Muhammet ISLAMOĞLU -  Mustafa Duran